Wprowadzenie do szkół informatyki jest niewątpliwie elementem dostosowywania edukacji do wymagań epoki cyfrowej. Wszechobecność nowoczesnych narzędzi wymaga reakcji polskiego systemu oświaty i dostosowania programu nauczania do potrzeb społeczeństwa informacyjnego. Obszar społeczny jest jednym z tych, które należy uwzględnić w procesie kształcenia, ponieważ decyduje o przyszłym prawidłowym bądź nie, funkcjonowaniu w społeczeństwie. Dynamiczny rozwój nowych technologii rodzi potrzebę kreowania coraz to nowych sytuacji dydaktyczno-wychowawczych, które pozwolą na ciągłe systematyczne odkrywanie potencjału własnego jednostki i dostosowywanie się do zmieniającej sytuacji. Do niedawna kładziono nacisk na rozwijanie w nauczaniu informatyki dyspozycji w sferach motorycznych, sprawnościowych , dziś podkreśla się konieczność zmiany funkcji informatyki w życiu społecznym i odkrywa się potrzebę podkreślenia wagi przede wszystkim w rozwoju w sferze emocjonalnej i etycznej. Od kilkunastu lat jesteśmy świadkami ewaluacji koncepcji edukacji informatycznej. Zmieniają się środki, narzędzia, metody i każda z koncepcji zakłada zmianę idącą w kierunku polepszenia stanu edukacji informatycznej. Nie ma wątpliwości, że sposób w jaki technologie będą wprowadzane jest ważny, jednak zakres nauczania powinien obejmować wszystkie obszary rozwoju, by kształtować w uczniu bezpieczny, świadomy, etyczne wartościowy sposób postrzegania i wykorzystywania możliwości jakie dają multimedia i TI.