System edukacji poddawany jest systematycznie reformom, które mają usprawnić procesy edukacyjne i poprawić jakość kształcenia. W artykule podjęto próbę oceny strategii podejmowanych w celu poprawy skuteczności nauczania. Dokonano analizy dobrych i złych sterowników, wpływających na skuteczność podejmowanych działań. Omówione zostały sterowniki, które są najczęściej wybierane przez osoby zaangażowane w tworzenie reform, mających przynieść pozytywne zmiany, dokonano oceny wad wynikających z podejmowania błędnych wyborów i przedstawiono propozycje zestawu alternatywnych sterowników, których skuteczność w dążeniu do osiągnięcia zamierzonego celu została w trakcie prowadzonych reform udowodniona.