Strategia lizbońska na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia wskazała między innymi na dwa istotne elementy, kluczowe dla osiągnięcia założonych celów: innowacje oraz wykorzystanie technologii informacyjno-komunikacyjnych (TIK). W 2003 roku powołane zostało do życia Europejskie Forum e-Umiejętności, które miało stać się platformą dla wymiany najlepszych praktyk i rozwiązań wypracowanych przez zainteresowane strony. Forum wydało sprawozdanie „e-Umiejętności w Europie – działania do roku 2010 i później” będące zaczątkiem długoterminowej agendy e-umiejętności. Trzy lata później prace rozpoczęła grupa zadaniowa ds. TIK w ramach polityki przemysłowej w Unii Europejskiej. Prace grupy doprowadziły do sformułowania szeregu wytycznych i zaleceń, które włączone zostały do deklaracji przyjętej na Europejskiej Konferencji dotyczącej e-Umiejętności (Saloniki, październik 2006).

Deklaracja wskazywała na trzy zasadnicze kwestie. Pierwsza to konieczność niezwłocznego przyjęcia długoterminowej agendy e-umiejętności. Druga kwestia to postulat wzmożenia wysiłku w celu trwałej poprawy współpracy sektora prywatnego i publicznego, aby możliwe było zachowanie ciągłości i spójności podstawowego szkolenia w zakresie e-umiejętności, szkolenia zawodowego i wyższego oraz rozwoju zawodowego. Po trzecie autorzy deklaracji wskazali na pilną potrzebę promowania przez przemysł i decydentów politycznych profesjonalizmu, atrakcyjności miejsc pracy i kariery w dziedzinie TIK. Komunikat Komisji jest reakcją polityczną na powyższe kwestie.