Epokę w której żyjemy cechuje intensywny rozwój technik informacyjnych, mówimy o procesie transformacji cywilizacyjnej. Pojawia się pojęcie „społeczeństwo informacyjne”. Poza niewątpliwie pozytywnymi stronami tego procesu, musimy również widzieć problemy jakie on powoduje. Podstawowym jest zjawisko marginalizacji, wykluczenia kulturowego i cywilizacyjnego, dotykające osoby nie posiadające kompetencji związanych z technologiami informacyjnymi. Pojawia się tzw. przymus nowoczesności – konieczność nadążania i korzystania z dobrodziejstw cywilizacji informacyjnej. Zadaniem dydaktyki informatyki jest więc przede wszystkim podejmowanie działań pozwalających na przezwyciężenie analfabetyzmu cyfrowego.

W obecnych czasach kanon wykształcenia ogólnego powinien wiązać się między innymi z gotowością do korzystania z dobrodziejstw cywilizacji, przy jednoczesnym uświadamianiu zagrożeń, jakie się z tym wiążą. Nie należy rozmieć kompetencji cyfrowych jedynie jako umiejętność posługiwania się środkami i sprzętem informatycznym. Katalog kompetencji cyfrowych jest znacznie szerszym pojęciem. Stawia to określone zadania przez nauczaniem dydaktyką informatyki.